Het was een verademing. ’s Avonds laat voor het eerst
contact via de telefoon en de volgende morgen gelijk
een interview. Bij het station, in Tilburg. De eerste,
goede indruk van die avond, een burgemeester nieuwe stijl,
werd bevestigd.
Bij het afscheid benadrukte hij nogmaals altijd benaderbaar
en belbaar te zijn. Op zijn mobiel. Een burgemeester 2.0, die
heel goed begreep hoe de media werkt en hoe hij daar ook
zijn voordeel uit kan halen. En hij verheugde zich op de nieuwe
uitdaging in zijn geboortedorp.

Nu, zo’n acht jaar later, vertrekt hij. Nog éénmaal het Volksfeest
met de ambtsketting om; geen loden last, maar ook best
bevrijdend om die af te kunnen doen, want niet langer in een
glazen huis in een dorp. ‘Zijn’ dorp, zéker, met alle voordelen
en mooie kanten, maar ook een publiek figuur.

Na acht jaar een nieuwe uitdaging, een nieuwe werkomgeving.
In een functie waarin hij hopelijk ook een beetje dat boefje kan
blijven dat in hem schuilt; met de humor om ook de zwaardere
onderwerpen te relativeren.

Hij zal er onlangs mogelijk ook even een krachtterm eruit
hebben gegooid. Theo Weterings, de burgemeester van
Tilburg, maakte namelijk bekend voortijdig te stoppen. Had
Weterings dat niet eerder kunnen melden? Heeft hij te vroeg
voor die functie van dijkgraaf gekozen? Het móet door zijn
hoofd zijn gegaan. Kan niet anders.

Winterswijk en Tilburg, twee plekken met een speciale
betekenis voor hem. Na Winterswijk burgemeester van Tilburg,
was dat niet het droomscenario dat hij voor ogen had?
Het wordt echter Breda, geen Tilburg. Het wordt dijkgraaf,
geen burgemeester. Het wordt anoniem, geen glazen huis.
Het wordt carnaval, maar óók Volksfeest. Joris zal er voor
terugkomen en zal in de tent aan de andere kant staan. Maar
met net zoveel plezier.

Er wacht hem nog een ongewisse tijd in Winterswijk. Met
een gemeenteraad die elkaar nog moet gedogen tot de
volgende verkiezingen en het beste voor moet hebben voor
Winterswijk, zoals dat heet. Het kan wel eens saai worden,
die laatste maanden in de politieke arena. Of misschien wel
opwindend, met tóch het nodige gekrakeel. De kwajongen in
hem zal misschien hopen op het laatste.