In ‘I love Winterswijk’ geeft Winterswijk Binnen en Buiten mensen de gelegenheid te vertellen hoeveel en waarom ze van Winterswijk houden, wat Winterswijk voor hen betekent en wat zij op hun beurt voor de plaats betekenen. In de vijfde aflevering: Harrie Garritsen.
Een echte Winterswijker, die trots is op zijn woonplaats. ”Winterwijk is in vergelijking met de buurgemeenten heel levendig”, vindt Harrie. ”Want we hebben een zwembad, een sporthal, een schouwburg en een ziekenhuis. Als ik langs het Streekziekenhuis Koningin Beatrix rijd en ik zie de auto’s van het personeel, denk ik wel eens: ‘Potverdorie’. Dat hebben we te danken aan de eerste directeur (Ben Groothuis, BK). Het was logisch geweest als het SKB ergens anders was gevestigd, zoals in Lichtenvoorde, Groenlo of Lichtenvoorde. Die plaatsen liggen centraler dan Winterswijk”
Op zijn beurt betekent Harrie ook veel voor Winterswijk. Want hij is sinds 2015 met veel enthousiasme manager van de in 2013 opgerichte Winterswijkse Uitdaging (WUH). Die stimuleert bedrijven en organisaties om maatschappelijke betrokkenheid te tonen en verbindt verenigingen, stichtingen en individuen aan bedrijven en mensen die hen kunnen helpen middels bijvoorbeeld diensten, kennis en vaardigheden. Maar Harrie is de laatste die zich voor zijn verdiensten voor de WUH op de borst klopt. ”Als persoon beteken ik niets”, zegt hij. ”Het gaat om de vrijwilligers van de Winterswijkse Uitdaging. Zij zijn de radertjes in en de stuwende krachten achter het geheel. Die mensen zijn altijd enthousiast en weten ook altijd mensen met een hulpvraag en bedrijven of organisaties die hen kunnen helpen, te koppelen.”
Een van de meest populaire voorbeelden van de dienstverlening van de WUH, is Automaatje. Waarbij vrijwilligers met hun eigen auto mensen ophalen en naar hun bestemming brengen. ”We hebben meer dan honderd vrijwilligers, inclusief de chauffeurs”, vertelt Harrie enthousiast. ”Vorig jaar hebben we 8088 ritten geregeld, waarbij de mensen aan de balie (in muziekschool Boogie Woogie, BK) de chauffeurs aansturen. Het loopt als een tierelier. Als een baliemedewerker ziek is, regelt hij of zij zelf een vervanger. Een baliemedewerker zit ook nooit alleen.”
Maar Harrie is ook uitermate trots op de andere diensten die de WUH biedt. Zoals Kluspunt, waarvan de twaalf vrijwilligers mensen helpen door klussen in en rond het huis te doen. Of Bakkie Troost. ”Dat is een kopie van het tv-programma ‘Ik mis je’. Vrijwilligers spreken op de Algemene Begraafplaats mensen aan en nodigen hen uit voor een kop koffie”, vertelt Harrie die ook heel blij is met Benefiets. ”Daarmee zijn we ooit op verzoek van de gemeente mee gestart om mensen uit Oekraine, die waren ondergebracht op De Twee Bruggen en De Vreehorst van een fiets te voorzien. Fietsenmaker Mark Vaartjes en mensen met een afstand tot de arbeidsmarkt repareren die fietsen. Tegenwoordig is Benefiets actief voor mensen die zelf geen fiets kunnen betalen.”
In de vorige aflevering wilde Wout van den Berg weten wat Garritsen nog wil bereiken voordat hij stopt. ”Dat weet ik niet”, antwoordt hij lachend. ”Want ik ben nog niet toe aan stoppen, hoewel 75 een logische leeftijd is om ermee op te houden. Wat ik wel wil, is dat er meer samenwerking komt, dat meer de krachten worden gebundeld. Want zo maak je elkaar sterker.”
Harrie wil graag dat in de zesde aflevering van I love Winterswijk Manon Lurvink aan bod komt. Zij is de oprichtster van het NONNON-atelier en won vorig jaar de Inspiratieprijs van de WUH. Harrie: ”Van haar wil ik graag weten waar ze over tien jaar met haar atelier staat.”