FC Twente-speler Daan Rots (24) straalt rust en nuchterheid uit, zowel binnen als buiten het veld. Geboren in Winterswijk en opgegroeid in Groenlo is hij het levende bewijs dat Achterhoekse waarden en topsport prima samengaan. In dit openhartige gesprek vertelt hij over zijn jeugd, familieband, discipline, kerstrituelen en wat hem gevormd heeft tot wie hij nu is.

Tekst en foto: Peter Kokkeler

Wie met Daan Rots praat, hoort geen grootspraak maar oprechte eenvoud. Zijn verhaal begint dichtbij huis. “Ik ben geboren in Winterswijk en opgegroeid in Groenlo,” vertelt hij. “In Groenlo woon ik nog steeds. Als ik de afslag neem bij het bord ‘Groenlo’, denk ik altijd: lekker, ik ben weer thuis.”

Voetbal zat er al vroeg in. “Volgens mij kon ik nog amper lopen of ik was met een bal bezig. Vanaf mijn vierde zat ik op voetbal en eigenlijk weet ik niet beter.” Zijn ouders stonden altijd langs de lijn, soms ook zijn opa en oma. “Mijn ouders hebben me geleerd om hard te werken, nuchter te blijven en respect te hebben voor iedereen. En gelukkig ook om humor te houden, anders wordt het leven wel heel zwaar.”

Die mentaliteit hielp hem toen hij als jonge speler bij FC Twente in de jeugdopleiding terechtkwam. “Ik zat op een school voor topsporters in Enschede. Dat betekende vroeg op en laat thuis. Dat was zwaar, maar het heeft me discipline geleerd. Je leert zelfstandig zijn en verantwoordelijkheid nemen. Dat heeft me gevormd tot wie ik nu ben.”

De waarden van thuis neemt hij overal mee naartoe. “Gewoon hard werken en normaal doen, dat is genoeg. De Twentse term noaberschap past hier goed bij: voor elkaar klaarstaan en niet te beroerd zijn om je handen uit de mouwen te steken.” Tegelijk beseft hij dat topsport meer vraagt dan alleen discipline. “Soms moet je ook even uitloggen. Met vrienden wat leuks doen, even geen druk. Dat is belangrijk voor je hoofd. Alleen maar presteren werkt niet op de lange termijn.”

Zijn broers helpen hem om met beide benen op de grond te blijven. “Ik speel samen met Mats bij FC Twente en mijn andere broer studeert in Nijmegen. Die zegt wel eens: ‘Wel normaal doen hè!’ als hij iets voorbij ziet komen. Daar moet ik om lachen, maar hij heeft wel gelijk.”

De nuchterheid van de regio herkent hij overal. “De Achterhoek en Twente hebben veel gemeen: mensen zijn hier gewoon zichzelf. In Twente is misschien wat meer reuring, in de Achterhoek is het rustiger. Allebei hebben ze iets moois. De Graafschap vind ik bijvoorbeeld een prachtige club. Authentiek, warm, echt iets van de Achterhoek. De Vijverberg heeft een geweldige sfeer. Dat voel je.”

Zijn mooiste sportmoment van 2025 ligt nog vers in het geheugen. “Mijn goal tegen Besiktas, waardoor we doorgingen in de Europa League. De ontlading, het stadion dat explodeert, het vuurwerk – dat vergeet ik nooit meer.” Die dag begon met extra spanning, maar eindigde als een verhaal uit een jongensboek waarin hij de matchwinner werd.

Ook privé zette hij een mooie stap. “Ik heb mijn eerste huis gekocht, binnen de grachten van Groenlo. Daar ben ik enorm blij mee.”

Met de feestdagen in zicht geniet Daan van rust en samenzijn. “Kerst is voor mij familie, traditie en gezelligheid. Kerstmiddag vieren we met vrienden in Hengelo, daarna naar mijn oma in Zwolle bij Grolle. De volgende dag ontbijten, wandelen door de Leemputten en samen eten. Dat is voor mij het ultieme thuisgevoel: samen aan tafel met een lekker stuk kerststol.”

Voor jonge voetballers heeft hij een duidelijke boodschap. “Hard werken wint van talent als talent niet hard werkt. En plezier is minstens zo belangrijk. Zonder plezier word je niet beter.”

Over de toekomst blijft hij nuchter maar ambitieus. “Ik hoop met FC Twente weer Europees voetbal te halen. En ooit een avontuur in het buitenland zou mooi zijn. Maar het belangrijkste is dat ik mezelf blijf.”